کشاورزی در دوره پهلوی

پست های مرتبط

رژیم گذشته به مسأله کشاورزى اهمیت نمى داد. بلکه به عکس اهمیت مى داد که کشاورزى در مملکت به تدریج رو به نابودى برود. کشاورزى در مملکت ما یک روزى شکوفایى نسبى داشت؛ درست است که از وسائل قدیمى استفاده مى شد و وسائل مدرن نداشتند، اما مردم مى توانستند گندم خودشان را تأمین کنند و فراهم کنند، با وسائل مختلف و تحت تأثیر نفوذ قدرت هاى محلى و قدرت هاى خارجى و سیاست بازیهاى خانمان سوز و خانمان برانداز چقدر از دشت هاى ما را معطل کردند، زمین هاى کشاورزى را از بین بردند، زارعین را به شهرها کشاندند، کشاورزى را بى پایه و بى بنیاد کردند، کشاورز را از زمین خودش منقطع کردند، نه فقط تشویق نکردند بلکه تخریب کردند، ما امروز باید جبران کنیم (۲۲/۲/۱۳۶۳).

سیاست وابسته و سوء تدبیر و ضعف نفس و استبداد در رژیم پهلوی و قاجار، در ظرف دویست سال، ایران را که روزی به برکت اسلام پرچمدار دانش جهان بود، به ویرانهی محتاجِ بیگانگان و تحت سلطه آنان بدل ساخت. روستاها متروک، شهرها مصرف زده، مزارع بیثمر، صنعت مونتاژ و مغزها معطل شدند (۱۰/۳/۱۳۶۹). روزى که این ملت، به وسیله انقلاب شکوهمند شما مردم از چنگ مزدوران بیگانه- یعنى از چنگ خاندان پهلوى و نظامیها و مزدورانشان- خارج شد، در واقع یک ظاهر بى باطن و یک قالب و هیکل پوچ بود. ثروتهایش را نابود کرده بودند. زراعت آن را از بین برده بودند. صنعتش را صددرصد وابسته به وجود آورده بودند. کار سازنده را به میزان نزدیک به صفر رسانده بودند. معنویات و اخلاق را هم به کلّى ضایع کرده بودند (۴/۱/۱۳۷۵).

ما باید از لحاظ اقتصادی هم خودمان را به طور کامل از زیر نفوذ قدرت ها خارج کنیم. یعنی ملت ما باید بتواند بنابر تشخیص و مصلحت خود، آن صنعت و کالا و متاعی را که احتیاج دارد، در داخل کشور و با استفاده از منابع و امکاناتِ موجود تولید کند. البته، امروز ما هنوز برای این کار مشکلاتی داریم و ملت به آن حد نرسیده است که بتواند تمام نیازهای خود را در داخل برآورده کند؛ زیرا در گذشته همه چیز این ملت به گونهی بنا شده بود که به همان قدرت ها وابسته باشد. صنعت دقیق ما که جای خود دارد، حتّی کشاورزی ما را وابسته کردند و بیگانگان و قدرت های حاکم و رژیم منحط پهلوی و قبلیها، کاری کردند که کشاورزی ما با پیشرفتهای علمی دنیا ناآشنا باشد (۱/۹/۱۳۶۸).

به گمان من، یکى از بزرگترین جرائم و گناهان رژیم محمّد رضا پهلوى، عبارت بود از اینکه کشور را از لحاظ فنّى، صنعتى و اقتصادى، وابسته نگهداشت و وابسته تر کرد. سرنوشت یک کشور را در نانش، در گندمش، در سیلوى گندمش، در وسیله آرد کردن گندمش، در مواد غذاییش و در همه چیزش، به خارج وابسته کرد! شما از این مواد غذایى و نان بگیرید، تا سایر چیزها، ایران به خارج از مرزها وابسته شد؛ به طورى که اگر یک وقت دشمنان اراده کنند، بتوانند این ملت را از همه چیز محروم کنند. کسى که این طور کشورى درست کند و اداره نماید و به اینجا برساند، خیانتى مرتکب شده است که هیچ خیانت دیگرى جز آنکه در همین سطح باشد، با آن قابل مقایسه نیست (۹/۲/۱۳۷۷).

با نابود کردن کشاورزی ملّی و وابسته کردن صنعت ناقص و معیوب، و باز گذاشتن دست بیگانگان حریص و نوکران دربار و غارت منابع نفتی و بذل و بخشش ثروت ملّی به اربابان آمریکایی و اروپایی و ویران کردن روستاها و تبدیل ایران به بازار کالاهای بی ارزش خارجی و پس مانده محصولات کشاورزی آمریکا و برنامه های خائنانه دیگری از این قبیل، اقتصاد کشور را دچار انحطاط مزمن و وابسته به اراده قدرت های خارجی کرده و رگ حیات ملّت را به دست دشمنان سپرده بود (۲۱/۱۱/۱۳۷۷).

من میگویم دولت امریکا، امروز هم که اعتراف میکند بیست وپنج سال از دیکتاتوری دفاع کرده است، باز از آن دیکتاتوری دفاع میکند؛ منتها دفاع تبلیغاتی و موذیانه! … امروز همین وزیره امریکایی (مادلین آلبرایت، وزیر وقت امور خارجه ایالات متحده) … میگوید رژیم شاه دیکتاتور و بد بود؛ منتها اقتصاد ایران را شکوفا کرد! این بزرگترین و خنده آورترین دروغی است … آیا اقتصاد ایران را آنها شکوفا کردند!؟ … کشاورزی این کشور را که یک روز به کلی خودکفا بود، به کلی نابود کردند؛ به طوری که بعد از گذشت سال ها هنوز هم که هنوز است، کشاورزی ما به حال اول برنگشته است، چون سیل مهاجرتهایی که با تشویق آنها به سمت شهرها به راه افتاد، چیزی نبود که به آسانی بشود جلوش را گرفت. ملت را از لحاظ کشاورزی، وابسته به بیگانه کردند. آن روز گندم ایران را از امریکا میخریدند؛ سیلوی گندم را هم شورویها میساختند! یعنی هم از لحاظ گندم، هم از لحاظ جای نگهداری گندم، وابسته بودند. آن روز روستاها را تخریب کردند. … سال های متمادی – تا اوایل دهه پنجاه – قیمت هر بشکه نفت زیر یک دلار بود. بعد خودِ اروپاییها و امریکاییها برای این که بتوانند اجناس خودشان را به قیمت گران به اینها بفروشند، و چون اینها توان پولی نداشتند، به اراده خود آنها قیمت نفت تکانی خورد و به حدود هشت، نه دلار رسید؛ تا اینها پولی پیدا کنند و بتوانند با آن، اجناس کارخانجات آنها را بخرند. … میگوید که آن رژیم، اقتصاد کشور ایران را شکوفا کرده است! چرا این حرف را میزند؟ برای این که جوانی که امروز در این کشور است و احیاناً از شرایط اقتصادی موجود رنج می برد، تصور کند که در دوران رژیم گذشته، شرایط اقتصادی خوب بوده است! … بدترین دوران برای طبقات فقیر، بدترین دوران از لحاظ غارتگری و چپاولگرىِ منابع طبیعی توسط بیگانگان – بخصوص امریکا – در این کشور، این دوران بوده است؛ اما وی امروز میگوید که از لحاظ اقتصادی، شکوفا بوده است! … گفتند بیایید دیوار بیاعتمادی را برداریم. آن جناب در آن جا گفت؛ در این جا هم بعضی قلم بدستها فوراً از خدا خواستند! همینهایی که به احتمال زیاد بعضیشان وابسته به همان مراکز هم هستند و از آن جا پشتیبانی میشوند؛ فوراً این مسأله را دنبال کردند (۶/۱/۱۳۷۹).

در آن دوره نه پیشرفت علمی کردیم، نه پیشرفت اقتصادی کردیم و نه یک کار صنعتی انجام دادیم. یک کشور صد در صد وابسته و مصرف کننده بازار مصنوعات امریکایی و غیرامریکایی بودیم. نه فقط مصرف کننده مصنوعات و فرآورده های صنعتی، بلکه مصرف کننده محصولات کشاورزی و فرهنگی و غیره هم بودیم! یک منطقه ثروتمند مثل ایران، مِلک طلقِ سیاست های امریکایی و در اختیار کمپانیهایی بود که دولت امریکا را هم در حقیقت همانها اداره میکردند و می کنند (۱۲/۸/۱۳۸۱).

قبل از انقلاب جزو حرفهایى که ما همیشه مى زدیم، این بود که ما گندم را از امریکا مى خریم و سیلوى ما را هم شوروى ها مى سازند (۵/۱۲/۱۳۸۳). ما همان کشوری هستیم که در دوران طاغوت، پایه کشاورزی ما را متزلزل کردند، برای این که ما را وابسته کنند؛ برای این که بازار برای گندم خودشان و بقیه محصولات کشاورزی دیگران – بیگانگان – درست کنند (۱۴/۱۰/۱۳۸۴). آنها [پهلوی ها] نسبت به نیازهای مردم هیچ احساس مسئولیت نمیکردند. هر کاری هم میکردند، به خاطر یک ضرورتی بود یا یک ظاهرسازی ای بود یا یک اجباری بود یا مطالبات خطرناکی از سوی مردم بود؛ ناچار بودند والّا نمیکردند (۱۵/۱۰/۱۳۸۶ ب).

بى اعتنائى به پیشرفت علمى، ترویج خودکم بینى ملّى و بزرگنمایى غربى؛ حالا کار علمى که پیشرفت نمیکرد، حرکت علمى به معناى واقعى کلمه که اصلاً وجود نداشت، در رسانه ها ذائقه مردم را به واردات عادت دادند که این عادت متأسّفانه تا امروز باقى است. عادات طولانى مدّتى که براى مردم به وجود مى آید، به آسانى از بین نمی رود. اینها به جاى کشاندن کشور به سمت احیاى تولیدات داخلى و منابع حقیقى یک ملّت، مردم را با پول نفت عادت دادند به واردات؛ ذائقه مردم را عوض کردند؛ کشاورزى کشور را نابود کردند، صنایع واقعى و ملّى کشور را از بین بردند، کاملاً کشور را وابسته کردند به خارج و به دشمنان این ملّت. ملّت را تحقیر کردند، توانایى هاى ملّت را دستِ کم گرفتند، به زبان آوردند، فرهنگ غربى را بزرگنمایى کردند (۱۷/۱۰/۱۳۹۳).


گردآوری شده توسط هسته سیاست کشاورزی مرکز رشد دانشگاه امام صادق (ع)

پست های گذشته

نظر ها

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید

اخبار محبوب

جهاد با تشکل‌ها درباره نرخ گندم توافق کرد/ خاوازی بدنبال تائید روحانی

شنیده‌ها حاکی از آن است که تشکل‌های بخش کشاورزی با وزارت جهادکشاورزی درباره نرخ جدید خرید تضمینی گندم به توافق رسیده اند و قرار...

نرخ نهاده های دامی به دلیل عدم خرید در زمان مناسب بیش از ۳۰ درصد افزایش یافت

مدیر عامل شرکت بازرگانی تعاونی های کشاورزی ایران گفت: به دلیل عدم خرید در زمان مناسب و فصل برداشت قیمت نهاده های دامی ۳۳...

خبرنامه نهال – شماره ۱۱

بولتن خبری رصد محیطی، اخبار، دانش، فناوری و اقتصاد برای دانلود خبرنامه اینجا کلیک کنید.