-مالکیت زمین

پست های مرتبط

مسأله مالکیت زمین که البته مشکل بزرگى است. … ما تا مسأله زمین را حل نکنیم، کشاورزى ما به درستى حل نمى شود؛ یعنى مالکیت زمین باید روشن بشود و من ان شاءاللَّه در هیأت دولت هم خواهم گفت، آن روزى که قرار است بیایم در جلسه شرکت بکنم که با ماست مالى کردن و امروز و فردا کردن کارى درست نمى شود. بالأخره یا ما زمین را برایش مالکى اعم از دولت و مردم و بخش خصوصى و تعاونى و اینها قائل هستیم یا قائل نیستیم. به هر تقدیر بایستى معین کنیم حد و مرز مالکیت مشخص بشود. دولت با یک تَشَر عقب نشست که اصلاً به کلى فراموشش شد، مجلس هم که به آن ترتیب و مردم هم ماندند متحیر که بالأخره کسى مالک زمین هست، نیست، کى مالک است در این بین، چه کار بکنند. مى روند چهار تا دانه گندم هم آن جا مى کارند، لاخ لاخ چیزى هم درمى آید، مى گویند کاشتیم، دل ما را هم خوش مى کنند، آن عده اى که رذالت(۱۹۶) مى کنند. یک عده هم در گرسنگى و فقر و خوش نشینى و غیر ذلک همچنان مشغولند و این مشکل بزرگى است، باید بالأخره این قضیه حل بشود. حالا در این حمله، در این حمله مجدد، اگر رفتیم باز تو مجلس شکست خوردیم، برمى گردیم باز یک کار دیگرش مى کنیم، یک اشکالش را برطرف مى کنیم، اگر [نامفهوم ] اشکال دارد که برمى گردد دیگر، باز دوباره مى رویم، باز سه باره مى رویم ، بالأخره این مسأله باید حل بشود (۱۰/۱۱/۱۳۶۰).

خیلی از این زمین های مواتی که شما [قضات هیأت های هفت نفره واگذاری زمین ] تقسیم کرده اید، صاحبان ادعایی داشته است؛ یعنی کسانی در زمان گذشته آمدند، از این کوه تا آن کوه را به اسم خودشان ثبت کردند و مالک شدند! این که شما میفرمایید اینها را – که ششصد هزار هکتار است – تقسیم کرده اید، انصافاً رقم خیلی بالایی است. تقسیم شدن ششصد هزار هکتار زمین بین دوازده هزار تعاونی، چیز بسیار بااهمیت و باارزشی است. منتها باید این قضیه را رها نکرد. چون طبیعت زمین در کشور ما این است که باز به هم وصل می شود. یعنی اگر الان یک قدرتمند بخواهد برود صد تا از این تعاونیها را ببیند و زمین های آنها را بگیرد، میتواند! باید نگذاشت که این گونه بشود. یعنی راه فریب و راه برگشتن به آن شکل اولیه را باید از همه طرف بست، تا ولو یک روستایی و کشاورز هم که مایل نباشد زمین خود را حفظ کند – ممکن است یک وقت هایی مایل نباشد – و بخواهد این زمین را به پول تبدیل کند و فرضاً یک موتور سه چرخه بخرد و مشغول باربری بشود، نتواند چنین کاری بکند. نباید گذاشت چنین حادثهی اتفاق بیفتد. یعنی بایستی سعی کرد که این زمین دست مردم بماند. … میخواهم عرض بکنم که مسأله زمین با این کارها حل نمی شود. حالا شما قدمی برداشته اید، که البته قدم بسیار مهمی است. قدم اول بود. قدم با ارزشی است. اما این، عاقبت آنچه که ما در جمهوری اسلامی انتظار داریم، نیست. ما بایستی یک بلوچستان به آن عظمت را، به یک باغستان تبدیل کنیم؛ یعنی بلوچستان میتواند مثل جیرفت باشد. آقایان هر کدام به جیرفت رفته باشند، میدانند که شهر جیرفت تماماً یک باغ بزرگ است. همه شهر، از اولی که انسان وارد می شود، مثل این که وارد باغی شده است. منطقه بلوچستان میتواند آن طور بشود. باید این کارها بشود؛ و این نخواهد شد، مگر این که زمین در دست مردم باشد و مردم به این زمین دل ببندند و بفهمند که زمین متعلق به آنهاست؛ بایستی آن را آباد کنند و زندگی خود و دیگران را از این زمین اداره نمایند (۶/۸/۱۳۷۰).


گردآوری شده توسط هسته سیاست کشاورزی مرکز رشد دانشگاه امام صادق (ع)

پست های گذشته

نظر ها

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید

اخبار محبوب

دکتر قالیباف: حق نداریم استان‌های محروم را فراموش کنیم

دکتر محمدباقر قالیباف در جلسه نهایی پیگیری  و نظارت میدانی خود از استان سیستان و بلوچستان که صبح امروز (چهارشنبه 23 مهرماه) با حضور...

نشست اعضای کمیسیون کشاورزی، آب و منابع طبیعی مجلس شورای اسلامی با رئیس دستگاه قضا

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از اداره کل روابط عمومی قوه قضائیه، آیت الله سید ابراهیم رئیسی عصر ۲ آذر (یکشنبه) در نشست با...